Jak rozkodować ADHD?

W tym roku szkolnym pracownice Poradni opracowały kolejną broszurę. Tym razem została ona stworzona z myślą o rodzicach, opiekunach i bliskich dzieci, u których zdiagnozowano ADHD lub które przejawiają objawy sugerujące obecność tego zaburzenia. Zawarte w niej
informacje mają na celu:
• przybliżenie istoty ADHD i rozwianie najczęstszych mitów,
• pomoc w rozpoznaniu trudności, z jakimi może mierzyć się dziecko,
• zaproponowanie praktycznych wskazówek do codziennego funkcjonowania,
• wskazanie form wsparcia oraz możliwych ścieżek terapeutycznych.

Czym jest ADHD?
ADHD to zaburzenie neurorozwojowe o podłożu genetycznym.
Nieuwaga oznacza znaczną trudność w utrzymaniu uwagi na zadaniach niezapewniających wysokiego poziomu stymulacji lub częstych nagród, rozproszenie uwagi i problemy z koncentracją i organizacją.
Nadpobudliwość odnosi się do nadmiernej aktywności ruchowej i trudności z pozostawaniem w bezruchu, które są najbardziej widoczne w sytuacjach zorganizowanych, wymagających samokontroli behawioralnej.
Impulsywność to tendencja do działania w odpowiedzi na bezpośrednie bodźce, bez namysłu i rozważenia ryzyka i konsekwencji.

Kiedy warto przeprowadzić diagnozę ADHD?
Warto zgłosić się do specjalisty, jeśli obserwujesz u dziecka wyraźnie trudności w szkole i w codziennym funkcjonowaniu, takie jak: problemy z koncentracją, nadmierną impulsywność, trudności z organizacją lub nadmierną ruchliwość.

Kiedy rozpocząć diagnozę ADHD?
Pełną diagnozę ADHD wykonuje się u dzieci od 6. roku życia.

Kto diagnozuje ADHD?
Proces diagnozowania jest złożony i wymaga kompleksowej oceny funkcjonowania dziecka, przeprowadzanej przez zespół specjalistów, takich jak:
- Psycholog- prowadzi szczegółową diagnozę psychologiczną, stosuje różne narzędzia diagnostyczne, przeprowadza wywiad z dzieckiem i rodzicami oraz sporządza opinię psychologiczną.
- Psychiatra- lekarz specjalizujący się w leczeniu chorób i zaburzeń psychicznych. Stawia diagnozę, wdraża leczenie farmakologiczne (jeśli jest potrzebne) i monitoruje jego skuteczność.

Jak przebiega diagnoza ADHD?
Do etapów diagnozy mogą należeć:
1. Wywiad z dzieckiem, rodzicami i nauczycielami, przeprowadzany np. za pomocą kwestionariusza CONNERS-3.
2. Badanie poziomu inteligencji dziecka.
3. Obserwacja dziecka - analiza zachowań dziecka w różnych sytuacjach i kontekstach.
4. Diagnoza psychiatry - uwzględnia wszystkie wyniki badań, wywiad oraz obserwacje, wdraża leczenie.

Kto stawia ostateczną diagnozę?
Ostateczną diagnozę ADHD zawsze stawia lekarz, najczęściej psychiatra.

Czy ADHD można zdiagnozować u dorosłych?
Tak. Osoby dorosłe, które zauważają u siebie objawy ADHD mogą zgłosić się do psychiatry lub psychologa.

Jak wspierać dziecko w domu?
Jasna i przewidywalna codzienność
Dzieci z ADHD czują się dużo pewniej, kiedy wiedzą, co, kiedy i jak.
• Stały plan dnia — powtarzalność jest zbawienna.
• Jedno zadanie do wykonania lub krótkie listy zadań: 2-4 punkty, nie więcej.
• Checklisty przy poranku, wyjściu do szkoły, wieczorem.
To nie jest „sztywność" tylko wsparcie dla mózgu, który ma kłopot z regulacją.

Krótkie, konkretne komunikaty
Zamiast: „Ogarnij biurko i przygotuj się do szkoły"
Lepiej: „Włóż zeszyty do plecaka. Potem połóż śniadaniówkę." Dzieci z ADHD bardzo szybko gubią sens złożonych poleceń.

Rozbijanie zadań na małe kroki
„Napisz pracę domową" brzmi jak Mount Everest.
Ale: 1. Otwórz zeszyt. 2. Zrób zadanie 3. Sprawdź, czy wszystko zrobione — to już realne do
wykonania.

Pozytywna informacja zwrotna (częściej niż krytyka)
Dzieci ADHD wiele razy dziennie słyszą, że „przeszkadzają"
„nie skupiają się"

W domu bardzo potrzebują balansu, dlatego:
• Chwal za wysiłek, nie tylko za efekt.
• Zauważaj drobne sukcesy.
• Przypominaj, że błędy są normalne, a nie „ich wina".
To działa jak paliwo.

Więcej na ten temat mogą Państwo przeczytać w broszurce pt.” Jak rozkodować ADHD”,
dostępnej do odbioru w naszej Poradni.